Reizen maakt de wereld rond.

Ad van den Heuvel
Even voorstellen; Ad van den Heuvel geboren en getogen in Mariahout, provincie Brabant. Motorrijder in hart en nieren en al heel wat van de wereld verkend met zijn BMW's. Eerst met een R 80G/S naar Marokko en de Verenigde Staten. Daarna een R 100 GS-PD om vanuit Mariahout naar Zuid Afrika te rijden en nu een R1150 Adventure waarmee een geweldige toer door IJsland is gemaakt. Jongstleden door de Sahara van Marokko en Libië gereden . En 'last but not least' een R 1150 GS met EML zijspan, waarmee we samen een reis door Rusland, Alaska, Canada… tot en met Panama hebben ondernomen.
 
                 
 
Monic Dolmans
Monic Dolmans een rasechte Limburgse uit Palemig. Niet echt een motormuis maar meer rugzak toerist, dus hobbel de bobbel met de bus onder andere door Turkije en later ook door India en Nepal rond getrokken. Tot ik, door de kennismaking met Ad en zijn BMW, ook aan het motorrijden ben geslagen. Eerst lekker achterop als duopassagier de wereld voorbij zien komen. Door Afrika en daarna door Zuid Amerika getuft met zijn tweeën op de R100GS. Later toch zelf gaan rijden met een BMW F650 om in 2000 samen met Ad vanuit Nederland via de Balkan, Turkije, Iran, Oman en Jemen naar Afrika te rijden. Wel een heel ander ervaring om zelf al die stuurmanskunst te verrichten maar toch zonder al te veel vallen en opstaan via de meest onmogelijke weggetjes in Nairobi aangekomen. Na onze safari's, met Italianen dit keer voor de 'Sun Eclips' in Zambia, zijn we door gereden naar Namibië. Vanuit hier zijn we teruggevlogen naar Nederland. Een paar jaar later rijden we samen, inclusief het EML zijspan door Rusland en nog verder… tot in Panama. Sinds twee jaar rij ik een R80 GS waarmee we onder andere naar Marokko zijn gereden om te gaan kijken naar de, voorlopig laatste, Paris-Dakar rally in januari 2007.
 
Hoe en wat.
Wij hebben elkaar leren kennen door werk in het buitenland, in Afrika werkten we beiden voor Nederlandse reisorganisaties.
Ad was chauffeur op een zogenaamde 'Overland truck'. Dat is een omgebouwde vrachtwagen waarmee safari's gereden worden. Boven zijn zitplaatsen aangebracht en onder is een bagageruimte. Hij is compleet uitgerust met tenten, tafels, banken en keukenspul. Zo ga je dan op pad met tien tot twintig toeristen. Ad is de chauffeur. Mijn taak als reisbegeleidster is grofweg om te zorgen dat iedereen aanwezig is bij vertrek en dat we ook aankomen met hetzelfde aantal personen. Het zijn meestal reizen van drie weken door verschillende landen van Afrika. Onze route start in Nairobi, Kenia, tot Harare in Zimbabwe en dan met een volgende groep verder van Harare naar Kaapstad in de republiek Zuid Afrika.
Ik ben in 1994 gaan werken als reisleidster. Ik heb eerst wandelreizen begeleid in Europa en ben in 1996 voor de eerste keer naar Afrika geweest.

De samenwerking met Ad als chauffeur verloopt zo aangenaam dat we proberen voor dezelfde firma's te blijven werken. Ad heeft in het tweede jaar ook zijn BMW R100 GS in Nairobi gestationeerd, dus als er een reis uitviel wegens te weinig boekingen, namen we meteen de motor van stal en tuften we de Rifvallei in of reden naar Mount Kenia. Ad is meester in het vinden van allerlei binnendoor weggetjes en zo zien we een heel ander Afrika, ver weg van de toeristische attracties en doorgaande routes.
We zijn er snel achter gekomen dat we ook de ideale reisgenoten zijn, we hebben dezelfde interesse in de natuur en het wild kamperen. Zodoende verkennen we hele stukken Afrika, waar we met de reisgroepen nooit komen. We belanden via Uganda in Rwanda, wat je niet echt een vakantieland kan noemen. De mensen daar, zowel de Hutsies als de Tutsies, zijn toch heel blij met onze komst en zien daarin een lichtpunt voor de toekomst. Hetzelfde geldt voor Mozambique, waar nog veel gebieden door landmijnen onbegaanbaar zijn, maar waar ook het leven van alledag zijn voortgang heeft en we worden verwelkomd door enthousiaste dorpelingen die ons veilig door hun gebied loodsen. Als we dan in januari 1999 in Johannesburg, Zuid Afrika, aankomen besluiten we niet naar huis terug te vliegen maar met motor en al naar Zuid Amerika, Buenos Aires, over te steken. Daar rijden we een half jaar rond. Eerst naar het zuiden, door Patagonie en dan naar Chili, Bolivia, Peru en Equador. Grotendeels door de Andes.
 
            
    Noord Amerika                                                        Lybie
 
 
Samen reizen overal ter wereld.
Inmiddels zijn we een doorgewinterd team wat betreft doorzettingsvermogen en het voor elkaar krijgen wat in eerste instantie eigenlijk onmogelijk lijkt. Of het nu onbegaanbare modderpistes in de regentijd waren, of papierrompslomp bij de grenzen, we krijgen het allemaal toch voor elkaar en zo komen we waar we willen.

Veel hangt ook af van het feit dat je een uitzondering op de regels bent en mensen je benijden om de vrijheid. Ze zijn blij met de afwisseling die wij brengen en vanuit hun dagelijkse sleur gezien, zijn de mensen bereid manieren te bedenken om ons, kosten wat het kost, de reis te laten voortzetten. Zo krijgen we voorrang als de motor onderdelen nodig heeft, of worden er uitzonderingen gemaakt wat betreft inreisbeperkingen. We krijgen het voor elkaar toch Jemen in te reizen zonder visa en ook in Zuid Korea mogen we uiteindelijk rondrijden met het zijspan. Al gaf de Nederlandse Consul ons geen schijn van kans.

Kortom, reizen maakt de wereld rond in die zin dat overal wel een mouw is aan te passen, als je jezelf maar flexibel opstelt. Je laat de sleur van alledag achter de horizon verdwijnen en neemt de dag zoals die komt, met regen of met zonneschijn.
Ad van den Heuvel en Monic Dolmans rijden de wereld rond.
Iedere maand hebben we een nieuw verhaal.

Veel reisplezier!